En ufak şeyi, geçmişle ilişkilendirme gibi sorunlarım var. Bir yer, bir söz falan filan. Gece uykumu tam alamadım. Uykuya yolda devam ettim metrobüste. Gerçekten toplu taşıma araçlarında uyumak üzerine master tezi yazarım. Ama daha rahat ve güzel şehirlerarası otobüslerde uyuyamamam dillere destandır. Beraber uzun yolla gittiğimiz bütün sevgililerimin (yaklaşık 200 kadar) burnundan getirmişimdir yolu. Neyse konuya dönelim.
Kulağımda kulaklık, mışıl mışıl uyurken, bir koku duydum. Kendisi hala İngiltere'de olan ve zaman zaman kendisini özlediğim eski sevgilimin parfümüydü burnuma gelen. İrkildim, nerede olduğumu düşündüm. Gözlerimi açıp, yanımdaki yabancıyı görünce normale döndüm.
Sikik bir cuma sabahı başlangıçı oldu. Akşam sanırım ve umarım arkadaşlarıma olacağım. 1 hafta 10 gündür zaten saçma ve sıkıcı bir hayat yaşarken, bu başlangıç hiç güzel olmadı. Zamam zaman herşeyi unutturcak ilaçların haberleri çıkıyor gazetelerde. Düşünüyorum, alsam mı bir tane diye, hayut kendimi kobay etsem mi diye. Sonra mutlu oluyorum, canımı sıkan bu anılarda. Çünkü acısıyla tatlısıyla, komik bir hayat yaşıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder