Sevgili dostlar, canım fena halde sıkkın. Bu postu Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin bahçesinden yazıyorum. Teyzemi ziyarete geldik. Gerçi bu yaptığımız ziyaret değil, en azından benim için. Çünkü teyzem beni hiç sevmiyor sanırım. Kendisi şizofreni hastası. 8 yıl önce gene yaptmıştı hastaneye. Enişten onu ve kızını terk ettiği için 8 senenin 6sı aynı evde olmak üzere geniş bir aile olduk, ya da olamadık. Hasta olmadan önce beni çok sevdiğini biliyorum. Ama özellikle son bir iki senedir garip şekilde nefret ediyor benden. Kafaya çok takmıyorum, sonuçta durumunu anlıyorum. Ama üzülüyorum biraz.
Bazı arkadaşlar her şizofreni hastasını filmlerdeki karizmatik dahiler gibi zannediyor. Teyzemin son sekiz senedir bir dahilini göremedik. Hasta olmasına rağmen süper kadınlar çünkü teyzemdir. Annem ve babam yaşlı insanlar. Peder 60 annem 58 yaşında. Onlarında vücudu bu ziyaret temposuna dayanmıyor artık. Ben götürüyorum teyzemin kızını hastaneye. Onlara gününe göre değişen uzunluklarda sohbet ediyorlar. Ben yanına gidiyorum ama pek yüz vermiyor bana. Biraz konuşmaya çabalıyorum, ama olmayınca onun moralini bozmamak için kantine gidiyorum. Garip bir yer bulası. Çevremde hastalar oluyor. Haftasonlarımı hasta abilerle garip bir hastane kantininde maç izleyerek geçiriyorum. Allahtan kantinci delikanlı adam, wireless şifresi veriyor. Ha birde anlaştık onunla, normalde çay 50 kuruş, ben hastalara ısmarlayınca 30 kuruş yapıyor fiyatını.
Hep gidiyorum böyle tezyeme sanırım 8 9 gün oldu. Korkuyormuş çünkü bizim onu terk etmemizden. Doktoru daha uzun bir süre kalacak dedi. Ellerinden geldiğince sosyal hayata dönebilecek hale getireceklermiş. Sordum, biz dedim düzelebilecek miyiz, bilmiyorum dedi. Çok fazla akraba kültürü olan bir insan değilimdir. Amca ve hala çocuklarının çoğu bana göre dangalak olduğundan hiçbiri ile görüşmem genelde. İçlerinde bir tanesi normaldir bana göre. Hal böyle olunca teyzem annem, babam ve öz ablam olmamasına rağmen bir insan dışında tek insan. Çok canım sıkıldı, yazınca biraz kafam dağılır diye düşünüyorum. Sizinde canınızı sıktım. Özür dilerim.
Efe Yılmaz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder